Lees snel verder voor meer over haar!
Fashion-Facts interviewde Martine Mussies
van het tijdschrift E!M.
Lees snel verder voor meer over
haar!
Encore! Magazine hoofdredactrice Martine
Mussies leeft voor de klassieke muziek,
als schrijfster, muzikante en
kunstenares.
Ze is nog niet halverwege de 20, maar heeft al een
indrukwekkend CV,
vol concerten, masterclasses, publicaties en
exposities.
Fashion-Facts interviewde haar over de rol van muziek in
haar leven.
Voor meer over deze Barokchick, zie http://www.martinemussies.nl/ .
Hoe oud was je, toen je begon met het luisteren naar
klassieke muziek?
Dat is een moeilijke
vraag, want ik begon eigenlijk niet met luisteren, maar met zingen.
Op
mijn zevende ging ik voor het eerst naar de muziekschool, voor een
test.
Ik wilde wel op pianoles, maar had eigenlijk nog geen idee hoe
zoiets werkt
en welke andere instrumenten er allemaal
bestaan.
Dus toen mijn moeder hoorde over die “muziektest” om te kijken
welk instrument het beste bij een kind past,
heeft ze me daarvoor
opgegeven.
Met een groepje andere
kinderen moest ik allerlei dingen aanwijzen,
uitleggen, klappen en
zingen.
En vooral die zangoefeningen vond ik heel erg
leuk!
Daarom ging ik na de grote vakantie bij het kinderkoor van de
muziekschool.
Vooral de eerste keer
vond ik dat griezelig,
maar gelukkig was ik samen met een ander meisje
uit mijn klas:
Eva (Eva Olde Riekerink – die ik onlangs weer tegenkwam
op de uni).
In het koortje zongen we allerlei stijlen door elkaar,
kinderliedjes uit andere landen,
hits van Kinderen voor Kinderen en een
paar stukjes klassiek.
Als klein meisje dacht ik helemaal niet in
verschillende stromingen,
maar ik wist wel heel duidelijk dat het de
Alleluja-canon het mooiste koorliedje vond.
En die canon is toevallig
gecomponeerd door niemand minder dan Wolfgang Amadeus Mozart!
Maar het is niet zo,
dat ik, direct toen ik daar achter kwam,
mijn ouders smeekte om een cd
met meer Mozart.
Nee hoor, het ging eigenlijk heel
geleidelijk.
De bandjes van ons koor draaide ik letterlijk stuk en toen
er een selectiekoor gevormd ging worden,
wilde ik daar heel graag in
zingen.
Dat mocht en ik mocht de dirigenten ook helpen met allerlei
dingen;
achteraf gezien was het misschien toen dat ik echt met
klassieke muziek begon?
Het nieuwe koor heette
eerst “Koorscholing” en daarna
“Multiple Voices” – en zo heet het nog
steeds!
We gingen op repetitieweekenden (die we “koorreisjes” noemden)
repeteerden twee keer in de week
en mochten vaak speciale optredens
doen, zoals voor de radio.
Ook werd ons koor uitgekozen om vijf cd’s
met kinderliedjes vol te zingen:
“Liedjes met een hoepeltje
erom”.
Die kun je, met het bijbehorende boek en de DVD, nog steeds
kopen bij bijvoorbeeld de V&D.
(Tip voor meiden met
oppaskindjes!)
Maar het aller-
allerleukste van het kinderkoor vond ik de opera’s
waarin we mee
mochten zingen.
Zoals bijvoorbeeld “De Ark van Noach”, waarvoor wij als
de dieren verkleed allerlei trappen
en stellages moesten beklimmen om heel
ver boven het publiek
allemaal mooie klassieke melodieën te zingen. Dat
vergeet ik nooit meer!
Hou oud was je, toen je echt van klassieke muziek ging
houden?
Dat weet ik nog heel
goed!
Met het kinderkoor mochten we een keer een concert
geven,
met allerlei volwassenenkoren erbij, in de Josefkerk in
Enschede.
Daar zongen we onder meer het O Magnum Mysterium van T.L. de
Victoria
en dat heeft een diepe indruk op me gemaakt.
Toen heb
ik mezelf beloofd dat ik altijd bij het kinderkoor zou blijven.
Ja,
haha, dat ging natuurlijk niet, maar ik ben wel altijd muziek blijven
maken.
Als 7-jarige had ik
nog geen enkel idee van wat ik “later als ik groot ben”
als beroep zou
kiezen, dat was elke dag iets anders…
maar toen ik de boeken van Thea
Beckman gelezen had,
wilde ik wel heel erg graag troubadour
worden….
(-en nee, toen wist ik dus nog niet dat de vrouwelijke
troubadourzen eigenlijk trobairitz heten!)
Geen vaste stek, maar met paard
of ezel en muziekinstrumenten de wereld door.
Gedichten, verhalen en liedjes
schrijven. Optreden voor koningen en koninginnen.
Dat lijkt me eigenlijk nog
steeds geweldig!
En op een bepaalde
manier leef ik ook zo, als een 21e eeuwse bard.
Alleen die
koninklijke families, die hebben nog niet gebeld…. ;-)
Bespeel je zelf ook een instrument?
Ja! ‘k Wil zoveel
mogelijk instrumenten goed leren bespelen.
‘k Ben uiteindelijk toch nog
begonnen met piano,
heb veel concerten gegeven en op allerlei concoursen en
cursussen gespeeld.
Dat vond ik allemaal zo leuk, dat ik toelating gedaan
heb voor het conservatorium in Tilburg,
waar ‘k ook een jaar gestudeerd heb.
Voor
het artikel kijk op www.martinemussies.nl
Nu zit ik inmiddels
alweer in mijn laatste jaar qua conservatoriumvakken,
hier in Utrecht, op de
Schumann Akademie.
Jammer genoeg kan ik geen praktijkexamen piano doen,
want daarvoor moet je echt heel hard studeren en m’n Bechstein past niet in
mijn blokhut… helaas.
Maar “wat in het vat zit”, zeggen ze toch?
Wie
weet ga ‘k ooit nog wel m’n papiertje voor Docent Muziek halen.
Het tweede instrument
waar ik als tweede mee begon is m’n cello
en daarin ben ik nog steeds heel
fanatiek!
Na een heleboel wisselingen van docent zit ik nu sinds kort bij
Elske Tinbergen en zij is geweldig.
Naast de lessen bij Elske speel ik ook
in een strijkorkest, dat Zoroaster heet.
We spelen allerlei moderne stukken,
uit de 20e en 21e eeuw en dat vind ik een hele
uitdaging.
Aangestoken door het
enthousiasme van een goede vriendin van me,
dichteres Marloe Peeters, ben ik
ook verliefd geworden op de blokfluit.
‘k Speel vooral sopraan en voor mijn
verjaardag heb ik een hele mooie tenor gekregen,
waarop ik nu hard aan het
oefenen ben –
onder andere allerlei duetten voor met Solaris (m’n ad hoc
groepje voor oude muziek).
Van de lieve goede
Sint heb ik dit jaar alweer een muziekinstrument gekregen,
een Keltisch,
namelijk een tinwhistle.
Hij staat in Bes en klinkt dus heerlijk laag,
maar ‘k moet nog even goed uitproberen welke vorkgrepen het beste klinken,
zodat ik ook echt van bladmuziek kan spelen.
Hier thuis heb ik ook nog
een Russische goesli (soort cymbaaltje),
een didgeridoo en een Turkse fluit,
maar die zijn voorlopig meer “voor de heb”
en om op te improviseren dan om
echt mee samen te spelen en op te treden.
Alleen “voor de heb”
waren oorspronkelijk ook de twee violen,
een kopie van een Stradivarius en
een kopie van een Stainer.
Maar voor de soundtrack van de film “Life” door
Marc Cuppens
ben ik weer met vioolspelen begonnen…
en inmiddels heb ik
alweer een paar keer met de viool op het podium gestaan,
in diverse
Keltische muzieksessies.
Het vioolspelen bevalt me zelfs zo goed, dat ik dat
ook in Solaris wil gaan doen.
‘k Houd veel van de
klank van de viool en heb er ook veel voor gecomponeerd.
Cookie’s Song, At
the Party en Nick’s little Rabbit zijn origineel voor soloviool met cd-band.
Ook het boek English and Irish
Duets is voor viool,
waarbij je kunt kiezen om de 2e stem op
viool of op altviool te spelen.
(Allen uitgegeven door uitgeverij De
Haske).
De muziek voor “Life”
is overigens niet echt gecomponeerd,
maar meer ontstaan vanuit gerichte
improvisatie.
Wat je niet zou zeggen wanneer je het hoort, het klinkt juist
alsof alles van tevoren bedacht is.
Die soundtrack is ook als muziek cd
verkrijgbaar en gespeeld door Joost Jansen op gamba,
Tessa van Bussel (van
strijkkwartet B-Sharp) op viool en mijzelf op viool en cello. 
Voor mijn opleiding
aan de Schumann Akademie ben ik nu
ook weer allerlei vioolstukjes aan het
componeren.
Niet primair om ze uit te geven, maar meer voor de oefening.
En wie weet ook nog een keertje op het podium met Solaris? Wordt
vervolgd…
Instrumentenwensen
voor de toekomst: allereerst de barokcello…
dat is een authentieke cello,
zonder pin en met een andere stok.
Hopelijk kan ik over niet al te lange
tijd de overstap maken!
Een eigen gitaar ga ik zeker ook nog eens
aanschaffen en viola da gamba is een andere droom,
het lijkt me geweldig om
dat goed te leren!
Je hebt een eigen tijdschrift, Encore! Magazine. Staat daar veel
klassieke muziek in?
Ja, bijna alleen maar,
zelfs!
‘k Ben ermee begonnen omdat er geen enkel tijdschrift over klassieke
muziek was voor jongeren.
‘k ben dol op bijvoorbeeld de CosmoGIRL!
(en
dat is sinds mijn verkiezing tot CG! van
het jaar natuurlijk alleen maar erger geworden…). 
Maar in
zulke tijdschriften vind je nooit iets over de muziek waar ik van houd.
Omgekeerd lijken de bekende Nederlandse muziektijdschriften allemaal voor
mensen van middelbare leeftijd…
Vandaar dus E!M –
kunst en kunstmuziek voor jongeren,
in de stijl van de populaire
jongerenglossy's.
Mijn vriendinnetjes reageerden enthousiast op dit idee en
hielpen me aan alle kanten.
Het nulnummer van Encore! Magazine werd een feit
en wat begon met 10 kopietjes voor vriendinnen,
is nu een volwaardig
cd-rom-tijdschrift met een oplage van meer dan 1100 exemplaren,
dat als
lesmateriaal op middelbare scholen wordt gebruikt.
En over het hoge
percentage klassiek:
ik probeer om ook andere muziekstijlen aan bod te laten
komen,
hoewel ik daar zelf (nog) niet zoveel van weet.
Zo zal er
bijvoorbeeld in 2007 in elk nummer een aflevering verschijnen van de rubriek
Musicalinfo,
gemaakt door muziektheaterfanaat Thomas van de Heide.
Ook
heb ik popzangeres en fotomodel Kiona geïnterviewd en schreef Loes Hendrinks
een musicologisch artikel over de muziek in De Efteling.
Ook doe ik mijn best
om FBL-onderwerpen in Encore! Magazine te verwerken,
maar jammer genoeg ben
ik daar lang niet zo goed in als de schrijfsters van Fashion-Facts!
Gelukkig
krijg ik ook hier weer hulp, onder andere van Véronique Hogendoorn,
webmiss
van meidensite Trendybella en van Sabine Koning van Cherise.
Wie zijn jouw favorieten uit de klassieke muziek?
Musici... oef, dat is
moeilijk! Er zijn zoveel mensen die ik bewonder.
In mijn vriendenkring
bijvoorbeeld de pianisten Ralph van Raat,
Cecily Lock en Cathelijne
Noorland, de celliste Willemijn Knödler,
gambist Ralph Meulenbroeks en
violistes Martine Wijers en Karin van Kooten.
Blokfluitiste en dichteres
Marloe heb ik al genoemd, hè?!
Componisten…. ‘k
schrijf nu een boek, dat Meesters zal
gaan heten,
over componisten die een wezenlijke bijdrage hebben geleverd aan
de ontwikkeling van de viool en/of cello.
Voor die mensen heb ik veel
respect. Namen?
Onder meer Spohr, Rieding, Bartók, Vivaldi, Kummer, Lee en
natuurlijk Paganini.
De cd’s die ik de
laatste tijd draai? Händel, Purcell, Oude Muziek (bijvoorbeeld Gambomania)
en de Barytontrio’s van Haydn – geweldig!
Ook ben ik helemaal weg van
Sjostakovitsj…
hopelijk gaat alles door en mag ik na de zomer onderzoek gaan
doen
naar deze intrigerende man en promoveren op zijn liederen.
Stijlen/genres… álles
uit de barok - serieus!
Vandaar ook de bijnaam Barokchick.
De andere chatnaam – Cellofreakje – spreekt ook voor zich:
cellomuziek!
Met Zoroaster mochten we onlangs Pamela Smits begeleiden in het
celloconcert van Hans Kox en dat vond ik geweldig.
Ook op piano heb ik
veel samengespeeld met cellisten.
Maar er is niets zo heerlijk als zelf
achter de cello te kruipen!
Daarnaast ben ik dol
op Russische muziek. En dan vooral Russische opera’s.
Serieus, ik hou erg
veel van opera en vind het heel erg jammer dat er zo’n vooroordeel over bestaat.
‘k Heb bij de Nationale Reisopera gewerkt en voor Capella Sint Petersburg
een hele stapel Russische opera-aria’s vertaald.
Die vertalingen zijn
ook in druk verschenen,
in verband met hun tournee door Nederland, afgelopen
december.
Ik ben verliefd geworden op de Russische taal, kunst,
muziek,
architectuur en literatuur en heb daarom aan de universiteit Utrecht
alle vakken gevolgd
die ook maar íets met Russisch te maken hebben.
Sommige als toehoorder, andere actief.
Momenteel doe ik de cursus
Russisch van Assimil en ik hoop, hoop, hoop….
dat ik gauw weer naar Rusland
kan reizen.
Afgelopen zomer was ik in St. Petersburg en dat was echt
geweldig!
De mensen, de sfeer, de cultuur….
’s avonds kwam iedereen bij
elkaar om te praten, te lachen en te zingen.
Voorafgaand aan zo’n avond
maakte de hele buurt dan allerlei hapjes,
zoals blinie (Russische
pannenkoekjes) en koolpasteitjes.
En tijdens het bereiden namen we het leven
door en discussieerden we over
Tsjaikovski, Shostakovich, Toergenjev en
Nabokov….
Echt een sprookje.
Mijn verhalen daarover heb ik al
opgetekend voor de muziektijdschriften Mens en Melodie
en Luister en voor de meidenwebsite Trendybella.nl .
Ook komt er een
verslag met foto’s in Encore!
Magazine.
Elke dag mis ik de vrienden die ik in Rusland maakte.
Mijn kunstenaarsziel paste op de één of andere manier in het land
en ik
had met veel mensen heel snel een “klik”.
Met Natascha en Reinier heb ik
verreweg het meeste contact,
zowel toen in Rusland als nu in Nederland, via
brieven en e-mails.
Reinier Jans is een Nederlandse schrijver die nu in St.
Petersburg en Viritsa woont.
Veel van zijn verhalen kun je lezen op zijn
homepage.
Tijdens een nachtelijk samenzijn heb ik afgelopen zomer ook
mijn beste vriendin ontmoet.
Ze heet Asja, is net zo oud als ik en studeert
harp in Moskou.
Een artikel over ons tweetjes komt binnenkort in het
damestijdschrift Vriendin
en
Reinier en ik hebben ook stukjes over Asja geschreven voor in Encore! Magazine. 
Nee, ik had nooit gedacht dat de Ruslandreis zo’n droomreis
zou worden…
sowieso had ik nooit gedacht dat ik het leven zou gaan leiden
dat ik nu doe, haha.
Krijg je wel eens reacties op je muzieksmaak?
Gelukkig steeds meer,
want die probeer ik wel uit te lokken. ;-)
‘k Hou me naast E!M ook bezig met
andere educatieve projectjes:
concerten, muziek op onverwachte plekken,
DVD’s, cd’s, items in jongerentijdschriften,
stukjes op sites zoals
Fashion-Facts en het belangrijkste: ontmoetingen met jongeren zelf.
Tsja,
als de jongeren niet naar de muziek komen, dan breng ik de muziek naar de
jongeren!
Vorig jaar hebben we een aantal hele leuke projecten gehad, zoals
Barok in de Bieb,
de schoolconcerten, de cd-entrée’s en de Dag van de
Gamba.
Een paar weken terug
was ik voor de Stichting Oude Muziek Brabant
dan ook op de “Uitlokdag” (ja,
zo heet het echt!) in Den Bosch,
waar mijn vriendin Nely van Seventer en ik
allerlei middeleeuwse fluitduetten speelden.
(Voor de mensen die erbij
waren: Nely’s verslag, foto’s en bladmuziek van de Ductia komen in E!M7!)
Toen kon ik ook veel vertellen over mijn liefde voor Oude Muziek, mijn
tijdschrift en andere projecten.
‘k Merk dan steeds dat
jongeren helemaal niet negatief tegenover klassieke muziek staan,
maar dat
ze het simpelweg niet kennen.
En daar wil ik dan graag verandering in
brengen… ;-)
Hou je ook van andere muziek dan klassiek?
Ja, hoor, ik heb
eigenlijk een hele brede muzieksmaak.
Samen met Eugene Leung, Carli Coenen
en Jenna van Setten heb ik lange tijd een kwartet gevormd
(samengesteld uit
leerlingen van de Veldhovense Muziekschool en het
Centrum voor Muziek en
Dans Valkenswaard)
en gevieren speelden we naast Mozart en Haydn ook Penny Lane van de Beatles
en Bohemian Rhapsody van Queen.
Op het
superklassieke Regionaal Talenten Concert hadden we zelfs twee swingende tango’s
op de lessenaars!
Ik vind heel veel verschillende muziek mooi, maar als ik
heel eerlijk ben….
vind ik klassiek het allermooist!
Bedankt Martine
voor het interview!